Jeremy Clarkson heeft bekendgemaakt dat bij hem kanker is vastgesteld. De Britse presentator deelde het nieuws in de laatste twee afleveringen van het vijfde seizoen van de populaire landbouwserie Clarkson's Farm, die vannacht in première gingen op streamingdienst Amazon Prime Video.

De 66-jarige Clarkson vertelt aan zijn collega's Charlie Ireland en Kaleb Cooper dat hij sinds mei weet dat hij kanker heeft. Volgens hem gaat het om een "agressieve" vorm van de ziekte, maar is die in een zeer vroeg stadium ontdekt.

In de serie is ook te zien hoe Clarkson in het ziekenhuis wordt behandeld. Daar zegt hij dat een deel van de behandeling niet volgens plan is verlopen. "Ik zal hier nog een tijdje zijn. Ik weet niet wat er gaat gebeuren", aldus de presentator.

Clarkson spreekt in de uitzending ook over zijn toekomst. "Als alles succesvol verloopt, zie ik jullie terug voor seizoen zes. En als dat niet zo is, dan niet. Zorg goed voor jezelf."

De presentator waarschuwde eerder deze week al dat de nieuwe afleveringen van Clarkson's Farm voor kijkers "moeilijk om te zien" zouden zijn.

Gezondheidsproblemen

Het nieuws volgt twee jaar nadat Clarkson een medische ingreep aan zijn hart moest ondergaan na een plotselinge verslechtering van zijn gezondheid. Destijds vertelde hij dat artsen vreesden dat hij zonder behandeling ernstig ziek had kunnen worden.

Clarkson verwierf wereldwijde bekendheid als presentator van het autoprogramma Top Gear. Later maakte hij samen met voormalige collega's het programma The Grand Tour. Daarnaast presenteert hij de kennisquiz Who Wants To Be A Millionaire?

Steeds vaker gebruiken mensen sociale media als bron voor nieuws, bleek vandaag opnieuw uit een rapport van het Commissariaat voor de Media. Acht jaar geleden waren sociale media voor 20 procent van de 18- tot 34-jarigen de voornaamste nieuwsbron. Inmiddels geldt dat voor 33 procent van hen.

"Jongeren vertrouwen erop dat het nieuws naar hen toekomt in plaats van dat zij zelf op zoek gaan", zegt Sanne Kruikemeier. Zij is hoogleraar Digitale Media en Samenleving aan de Wageningen Universiteit. "Ze consumeren nieuws tussen het scrollen door en gaan minder gericht op zoek."

Uit het onderzoek van het commissariaat blijkt dat nieuwsconsumenten traditionele media vertrouwen, ook mensen die nieuws volgen via sociale media. "Ook zij kennen traditionele merken en vertrouwen die eerder dan nieuws van sociale media. In Nederland combineren we vaak nieuws: naast informatie van sociale media gebruiken we bijvoorbeeld ook nieuwsapps", zegt Kruikemeier. Bovendien zijn alle traditionele media ook te vinden op sociale platforms.

Bekende nieuwsinfluencer

Volgens de hoogleraar zijn traditionele media meestal genuanceerder dan zogeheten nieuwsinfluencers. De mensen die in het onderzoek van het commissariaat werden ondervraagd, noemden bij influencers het vaakst de naam van Cestmocro. Dat is een Nederlandstalig Instagramaccount met 1,2 miljoen volgers dat nieuws van traditionele media verder verspreidt.

Kruikemeier: "Cestmocro bereikt veel mensen en biedt content aan op een manier die past bij jongeren." Patricia van Rijswijk, specialist nieuwswijsheid bij Beeld & Geluid, beaamt dat. "Hun berichtgeving is behapbaar en overzichtelijk, dat doen ze goed."

Stelling nemen

Beide deskundigen zien ook dat bijvoorbeeld Cestmocro meer nadruk legt op bepaalde onderwerpen, anders dan de traditionele journalistiek. "Als het bijvoorbeeld gaat over Gaza en Israël nemen zij heel duidelijk stelling. Dat is niet erg, maar je moet het wel herkennen", stelt Van Rijswijk. "Al zie ik dat Cestmocro vroeger meer op de emotie inspeelde dan nu."

Volgens de deskundigen hoeft opiniërend nieuws geen probleem te zijn, kranten hebben immers ook opiniestukken. "Er gebeurt veel in de wereld, jongeren zijn naar meningen op zoek. Opinie geeft ook betekenis aan het nieuws", vindt Kruikemeier. "Maar het zou goed zijn als Cestmocro daar transparant over is." Van Rijswijk: "Zorg dat duidelijk is dat iets opinie is. In een krant zie je wanneer iets een ingezonden brief of column is."

Journalistieke normen

Ook pagina's van veel nieuwsinfluencers zijn niet transparant. Het is van Cestmocro niet bekend wie het runt. "Wat zijn journalistieke normen van platforms en wie betaalt? Sommige platforms hebben geen redactiestatuut", stelt Kruikemeier.

"Het NOS Journaal van 20.00 uur heeft een gezicht, correspondenten ook. En er is voor traditionele media een ombudspersoon. Dat maakt dat mensen traditionele bronnen meer vertrouwen", zegt Van Rijswijk.

Kruikemeier roept gebruikers op om zelf de informatie te checken als ze het niet vertrouwen. "Haal niet alles uit één bron. Kijk rond en verbreed jezelf. Dat is het fijne aan het internet: waar je meer over wilt weten, kun je opzoeken." Dat gebeurt ook, zegt ze. "Veel mensen hebben een gezond wantrouwen bij informatie van sociale media."

Informatie of bangmakerij?

Van Rijswijk traint scholen en bedrijven in hoe zij moeten omgaan met de digitale wereld. "We leren scholen, maar ook docenten, beleidsmakers of andere professionals hoe je betrouwbaar nieuws kunt herkennen en hoe je onbetrouwbaar nieuws, bedoeld om te beïnvloeden, van je af kunt laten glijden."

"Wanneer je in je onderbuik een heftige emotie voelt bij nieuws, dan kun je jezelf afvragen wat de bedoeling is van het bericht", legt Van Rijswijk uit. "Is het bedoeld om te informeren, is het bangmakerij of bedoeld om haat te zaaien? Wees je ervan bewust dat er verschillende manieren voorbijkomen van hoe nieuws wordt gebracht. Op sociale media gaan ook berichten rond die sterk het wij-zij-denken aanwakkeren, online polarisatie. Dat is een rode vlag."

De interesse van mensen in nieuws daalt verder. Waar in 2018 nog 61 procent van de Nederlanders veel interesse had in nieuws, is dat in 2026 teruggelopen tot 45 procent. Dat blijkt uit het Digital News Report, een onderzoek dat het Commissariaat voor de Media (CvdM) jaarlijks uitvoert in samenwerking met het Reuters Institute for the Study of Journalism.

In het onderzoek is te lezen dat de dalende interesse in nieuws niet een typisch Nederlands verschijnsel is. Het is in alle onderzochte landen een trend. De interesse daalt in alle leeftijdsgroepen, maar met name onder jongeren.

Zij gebruiken in toenemende mate sociale media voor nieuws. Van de 18- tot 34-jarigen is voor 33 procent sociale media de belangrijkste bron van nieuws, waar dit nog 20 procent was in 2018, toen het onderzoek voor het eerst werd gedaan. Wel tekenen onderzoekers erbij aan dat jongeren naast sociale media ook nieuwssites en -apps gebruiken.

AI-chatbots sociale media

Sociale media worden niet doelbewust gebruikt voor nieuws; gebruikers zeggen dat ze ervan uitgaan dat het nieuws uiteindelijk bij ze terechtkomt en dat ze er niet actief naar hoeven te zoeken. Een andere opmerkelijke trend is dat de helft van de 18- tot 24-jarigen zogeheten nieuwsinfluencers volgt.

Dat zijn bijvoorbeeld influencers die over nieuws praten of accounts die nieuws van andere media verder verspreiden, zoals het Nederlandstalige kanaal Cestmocro, dat 1,2 miljoen volgers heeft maar waarvan onbekend is wie erachter zit.

Een deel van de Nederlanders van 18 jaar of ouder gebruikt ook AI-chatbots voor nieuws. Dat nam licht toe tot 7 procent. Jongeren doen dit met 13 procent vaker dan 35+'ers, van wie 4 procent AI-chatbots gebruiken voor nieuws.

Paradox

Dat sociale media steeds vaker gebruikt worden voor nieuws, betekent niet per se dat mensen het nieuws dat daar verschijnt vertrouwen. 51 procent maakt zich namelijk zorgen over het nieuws op dit soort platforms en maar 12 procent vertrouwt het nieuws op sociale media.

Het Commissariaat spreekt van een paradox. "Het nieuws op sociale media wordt niet vertrouwd, maar toch is sociale media van steeds groter belang voor het nieuwsgebruik." Datzelfde geldt voor AI-chatbots, schrijft het CvdM. Het gebruik daarvan neemt toe, ondanks het lage vertrouwen.

Een op de drie mensen die AI-chatbots gebruiken voor nieuws, klikt door op de link naar de nieuwssite of bron in het antwoord dat de AI heeft gegenereerd. Het Commissariaat voor de Media noemt dat risicovol, omdat het belangrijk is dat de weg wordt gevonden naar originele bronnen en journalistieke nieuwsmedia.

Vertrouwd

Als het om journalistieke nieuwsmedia gaat, is de NOS net als eerdere jaren het nieuwsmerk dat het meest vertrouwd wordt, gevolgd door persbureau ANP en RTL Nieuws. Net als bij deze nieuwsmerken, is bij de landelijke kranten de Volkskrant, NRC, Trouw en De Telegraaf een lichte stijging in het vertrouwen te zien.

Ook regionale dagbladen scoren hoog op vertrouwen. Volgens het Commissariaat komen deze als betrouwbaar over omdat iedereen de meeste feiten waarover deze media schrijven gemakkelijker zelf kan checken.

Wel wordt de groep mensen die het nieuws wantrouwt steeds groter. In 2018 ging dat om 11 procent van de ondervraagden, in 2026 was dat gegroeid tot 21 procent. Bijna de helft van deze groep vertrouwt het nieuws dat ze zelf gebruiken ook niet. Volgens de onderzoekers hangt het vertrouwen in nieuwsmerken samen met in hoeverre mensen denken dat het nieuws wordt beïnvloed door de eigenaren van mediabedrijven en bijvoorbeeld politici of werknemers van de overheid.

Al met al concludeert de voorzitter Amma Asante van het Commissariaat voor de Media dat het vertrouwen in Nederland in nieuws en nieuwsmerken hoog is, en dat het werk van journalisten hoger gewaardeerd wordt dan in andere landen. "Dat is positief. We hebben dus iets te verliezen dat we moeten beschermen."

In televisie- en kunstkringen reageren collega's van Wim T. Schippers geschrokken op het nieuws van zijn overlijden. De kunstenaar, programmamaker en stemacteur overleed vorige week woensdag, maar dat werd maandagavond pas bekend.

Onder meer voor cabaretier Paul Haenen komt het nieuws hard aan. Jarenlang waren Haenen en Schippers samen de stemmen van Bert en Ernie in Sesamstraat. Ze kenden elkaar meer dan vijftig jaar. "We hebben ontzettend veel samen gedaan. Ook persoonlijk kende ik hem goed", zegt Haenen tegen persbureau ANP. "Heel vernieuwend", noemt hij Schippers. Daarnaast roemt hij zijn "vakmanschap, complete bevlogenheid, zijn passie voor televisie en kunst".

Haenen benoemt daarnaast Schippers' "ontregelende" gevoel voor humor. "Hij was altijd opgewekt en zo ontzettend geniaal."

Begin dit jaar werden Haenen en Schippers even herenigd als Bert en Ernie toen ze Sesamstraat-afleveringen voor Netflix inspraken. "We zaten voor het eerst weer samen: Wim 83, ik 79, we zijn de oudste Bert en Ernie ter wereld", zei Haenen destijds. Hij beschouwt die opnames nu, na het overlijden van Schippers, als een hoogtepunt.

Eind mei zag hij Schippers voor het laatst, tijdens een etentje. "Hij zag er goed uit. Onbegrijpelijk", aldus Haenen.

'Alles moest anders'

Ook VPRO-hoofdredacteur Sarah Sylbing zegt geschokt te zijn. "Wat Wim T. Schippers voor de VPRO heeft betekend is onbeschrijflijk. Het is veel meer dan zijn geestige, hoogst originele en absurdistische oeuvre dat hij in al die jaren op radio en tv bij ons maakte. Het is een wijze van kijken, scheppen en schoppen waar wij tot op de dag van vandaag een voorbeeld aan proberen te nemen."

Volgens Sylbing rommelde Schippers aan het beeld, de taal, de structuur en alle andere conventies. "Alles moest anders. Hij wilde de mensen dingen voorzetten waar ze niet van gediend waren om ze te ontregelen en anders naar de dingen te laten kijken."

Tegendraads?

Tegendraads en ontregelend zijn de woorden die vaak terugkeren als het over Wim T. Schippers gaat - maar zelf had de kunstenaar, programmamaker en stemacteur een hekel aan dat soort stempels, benadrukt Titus Muizelaar, acteur en voorzitter van de stichting Wim T. Schippers in NOS Met Het Oog op Morgen op NPO Radio 1. "Dat is het mooie aan het kunstenaarschap van Wim: het is niet te benoemen. Tegendraads? Tegen welke draad dan? Als hem werd gevraagd: wat betekent dat nou wat u doet, dan zei hij altijd: het betekent niet zozeer wat, als wel het is wat. Aan een boom vraag je ook niet waarom hij er staat."

Voor Muizelaar kwam het overlijden niet onverwacht. "Ik sprak hem wekelijks. Op zaterdag hadden we een afspraak in café De Jaren in Amsterdam. Daar namen we het leven door en het kunstleven in het bijzonder. Na de dood van Ellen, zijn vrouw, ging het echt slecht met hem. Dat was zijn steun en toeverlaat, hij miste haar enorm."

De wekelijkse gesprekken gingen over alles, vertelt Muizelaar. "We namen het leven door, hadden altijd ideeën voor nieuwe programma's. Tot voor kort waren we nog aan het fantaseren over een nieuwe voorstelling die we met zijn tweeën wilden spelen. De voorwaarde moest zijn dat het volstrekt onbegrijpelijk was."

In het atelier van Wim T. Schippers staat nog veel voltooide en onvoltooide beeldende kunst. Daarnaast had de kunstenaar nog steeds veel ideeën, zegt Muizelaar. "We gaan op korte termijn bij elkaar komen om te kijken wat we daarvan nog kunnen realiseren."

Kunstenaar en tv-maker Wim T. Schippers is vorige week woensdag overleden op 83-jarige leeftijd. Dat heeft zijn stichting bekendgemaakt.

Schippers is onder meer bekend als stemacteur voor het personage Ernie van het bekende Muppetduo Bert en Ernie in Sesamstraat. Ook was hij stemacteur van bijvoorbeeld Kermit de Kikker en Graaf Tel.

Schippers begon in de jaren 60 met werken in de televisie- en radiowereld. Sommige van zijn programma's leidden tot veel commotie, zoals het programma Hoepla, waarin Phil Bloom te zien was als eerste naakte vrouw op de Nederlandse tv.

Absurdistische televisie

In de jaren zeventig maakte hij voor de VPRO absurdistische televisie. Zo was hij de geestelijk vader van Barend Servet en Sjef van Oekel.

Ook als kunstenaar zorgde Schippers voor opschudding. Een voorbeeld daarvan is zijn de Pindakaasvloer die meerdere keren werd uitgevoerd. De naam beschrijft het werk treffend: het is een vloer met een laag pindakaas. De grootte en het merk kon variëren.

Museum Boijmans Van Beuningen kocht het werk eind 2010 aan. Hierdoor kan het museum de Pindakaasvloer op verschillende manieren uitvoeren in de toekomst.

In 2022 sprak Nieuwsuur Schippers over zijn loopbaan:

Schippers bleef tot op hoge leeftijd actief als kunstenaar, theatermaker en schrijver. Begin dit jaar werd bekendgemaakt dat hij samen met Paul Haenen weer in de studio dook om Bert en Ernie in te spreken voor nieuwe afleveringen van de serie op Netflix.

In april interviewde Trouw Schippers. Hij zei te werken aan zijn allerlaatste kunstwerk: Wim is weg. De titel wist hij al, maar het werk was nog niet af. "Ik maak het steeds maar niet af, want dan denk ik dat ik doodga", zei Schippers. "Ach, uiteindelijk ga je toch, besta je niet meer."

Tijdens de wedstrijd Nederland-Japan stroomden gisteravond klachten binnen op sociale media over de felle kleur van de kleding van Oranje. Sommige televisiekijkers hadden last van de sterk fluorescerende oranje voetbaltenues van het Nederlands elftal. Providers VodafoneZiggo en KPN erkennen het probleem.

"Die kleur Oranje is niet te doen op tv. Bedankt he Nike.", zei iemand op X. "Oranje kleur doet pijn aan de ogen. Niet goed afgesteld", reageerde een ander.

Daarnaast vonden sommige mensen dat de felle kleur van de voetbalshirts soms voor verwarring zorgde. "Ik kan niet eens 't rugnummer lezen..." en: "Het ziet er rood uit. Wij zijn geen rood! Wij zijn oranje!" Een ander gaf de KNVB de "tip" om de kleur van het tenue voortaan even uit te testen op camera voordat de bond een keuze maakt. "Dan weet je precies welke tint je NIET moet hebben."

Sommige tv's lijken te worstelen met de feloranje kleur. Volgens een woordvoerder van VodafoneZiggo komt de genoemde onprettige kijkervaring van sommige kijkers doordat de shirts dit jaar net anders gekleurd zijn dan eerdere jaren.

"Eerder was het shirt meer een soort bruin oranje, nu is het bijna fluorescerend oranje. Die kleuren bestaan niet in de natuur, dus tv's hebben moeite met het doorgeven ervan." Volgens de woordvoerder kunnen kijkers iets aan de felheid doen door de kleurverzadiging en het dynamische contrast aan te passen in de instellingen van hun toestel.

Een woordvoerder van KPN noemt de kwaliteit van het signaal als belangrijke factor voor hoe het eruitziet op beeld. Hoofdredacteur van technologieplatform Tweakers, Wout Funnekotter, erkent het belang van de signaalkwaliteit. "Bij grote evenementen op televisie, zoals het WK, kan de provider de kwaliteit van het signaal verlagen zodat er meer mensen tegelijk kunnen kijken zonder dat het beeld hapert. Dan wordt naast de scherpte van het beeld, ook de kleur minder. Dan werkt het niet mee dat we dit jaar zulke felgekleurde shirts hebben".

Volgens VodafoneZiggo valt het overigens mee hoeveel klachten er zijn gemeld. "Als je het afzet tegen het aantal kijkers zijn het geen heel grote aantallen." De meest mensen hebben volgens de provider dus een fijne kijkervaring gehad. Maar, grapt de woordvoerder: "Wat ons betreft had het oranje aan het einde nog wat feller gemogen, maar dat gaat minder over het beeld en meer over het spel."

Robert van de Griend en Anneke Stoffelen van de Volkskrant hebben dit jaar de Brusseprijs voor het beste Nederlandstalige journalistieke boek gewonnen. Dat werd bekendgemaakt in het NPO Radio 1-programma NOS Met het Oog op Morgen.

Ze wonnen met hun boek De IJsprofeet, een kritisch portret van wellnessgoeroe Wim Hof. Hij werd wereldwijd bekend door zijn koudwatertrainingen en ademhalingsoefeningen. Hof, die ook wel The Iceman wordt genoemd, heeft meerdere extreme kouderecords op zijn naam staan.

Maar volgens de auteurs kent het succesverhaal van Hof ook een andere kant. Zo zouden sommige van zijn claims niet kloppen. Ook leidde zijn methode volgens nabestaanden tot meer dan twintig verdrinkingsdoden.

De schrijvers gaan ook in op tegenstrijdigheden in zijn verleden en op beschuldigingen van jarenlang fysiek en psychisch geweld tegen zijn ex-vriendin en haar kinderen. Hof werkte zelf niet mee aan de biografie.

De jury noemt De IJsprofeet een "kritisch en boeiend boek, met diepgravend en gedegen onderzoek dat de mythe rond Wim Hof ontleedt". Dat doen de schrijvers volgens de jury "zonder de hoofdpersoon te reduceren tot een karikatuur".

De Brusseprijs is een initiatief van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten. De winnaar krijgt 10.000 euro. Vorig jaar won onderzoeksjournalist Olivier van Beemen met zijn boek Ondernemers in het wild.

Deelnemers aan de Australische versie van het programma Married at First Sight (MAFS) zijn niet altijd geïnformeerd over het strafrechtelijk verleden van hun televisiepartner. Dat blijkt uit onderzoek van de BBC.

Het onderzoek van de omroep volgt op eerdere ophef rond de Britse versie van het programma, dat wordt uitgezonden door Channel 4. Daar meldden twee vrouwelijke deelnemers aan de BBC dat zij door hun televisiepartners zijn verkracht. De betrokken mannen bestrijden die beschuldigingen.

Meerdere oud-deelnemers van de Australische versie van het programma zeggen dat zij pas tijdens of na afloop ontdekten dat hun partner een strafrechtelijk verleden had, onder meer voor drugs- of geweldsdelicten. Zij voelen zich daardoor onvoldoende beschermd door de makers van het programma.

Strafrechtelijk verleden niet gedeeld

Een van hen is Sierah Swepstone. Zij zegt pas na de opnames te hebben ontdekt dat haar partner in het verleden was veroordeeld voor drugsdelicten. Volgens haar zouden deelnemers moeten weten met wie zij worden gekoppeld. "Ze zouden ons moeten laten weten wat er gebeurt. Waarom neemt het programma dat risico namens ons? Wij zouden de keuze moeten hebben", zegt Swepstone. "Bruiden zijn niet veilig bij MAFS Australië."

De BBC meldt daarnaast dat meerdere mannelijke deelnemers uit recente seizoenen een strafrechtelijk verleden hadden of eerder werden beschuldigd van geweld. In sommige gevallen zouden hun partners daar niet van op de hoogte zijn gebracht.

Een andere voormalige deelnemer vertelt aan de BBC dat haar tegenspeler tijdens de opnames had toegegeven dat hij zich in het verleden agressief had gedragen. Ook zou hij haar hebben verteld dat de producers van de show daarvan op de hoogte waren.

De vrouw liep door toedoen van de man een blauwe plek op, waarmee ze hem confronteerde. "O jee! Het spijt me zo", reageerde hij. De vrouw, die anoniem wil blijven, zegt: "Ik was de hele tijd doodsbang. Ik dacht dat ik veilig zou zijn, daarom heb ik me voor het programma aangemeld."

Slaapkamer delen

Ook zijn er vragen over de screening van kandidaten. Een voormalige deelnemer zegt dat controles voorafgaand aan de opnames soms gehaast verliepen. Hij zei dat er slechts twee weken zaten tussen zijn aanmelding voor het programma en de start van de opnames.

Negen voormalige deelnemers pleiten voor strengere controles en meer openheid bij de productie van het programma. Ze vinden dat kandidaten moeten worden geïnformeerd wanneer een toekomstige partner een relevant strafrechtelijk verleden heeft, omdat deelnemers tijdens het programma vaak samenwonen en een slaapkamer delen.

'Uitgebreid selectieproces'

Married at First Sight Australia wordt gemaakt door Endemol Shine Australia, onderdeel van het Franse mediaconcern Banijay. Het bedrijf komt voort uit het voormalige Nederlandse productiehuis Endemol.

Omroep Channel 9, dat het programma uitzendt, en producent Endemol Shine Australia zeggen in een reactie tegen de BBC dat zij de veiligheid van deelnemers "extreem serieus" nemen. Volgens hen doorlopen kandidaten een uitgebreid selectieproces, waaronder antecedentencontroles, psychologische beoordelingen en juridische screening.

De bedrijven gingen niet in op de vraag of informatie over veroordelingen met kandidaten wordt gedeeld.

De overname van Warner Bros. Discovery door Paramount Skydance is een stap dichterbij gekomen. Het Amerikaanse ministerie van Justitie ziet na onderzoek geen bezwaren tegen de megadeal. Volgens de mededingingsautoriteit zal de concurrentie juist toenemen, wat voordelen kan opleveren voor consumenten.

Volgens de betrokken bedrijven zal de overname consumenten toegang geven tot meer content. Maar critici, onder wie acteurs en schrijvers, zeggen dat de deal zal leiden tot ontslagen en minder nieuwe producties.

Paramount kondigde eind februari aan dat het Warner Bros. voor 110 miljard dollar koopt. Daarmee troefde het bedrijf streamingdienst Netflix af, die ook interesse had.

Warner Bros. is eigenaar van tv-zenders CNN, Eurosport en Discovery Channel. Het bedrijf is daarnaast bekend van filmreeksen als Harry Potter, The Lord of the Rings en The Matrix en behoort tot de grootste filmstudio's ter wereld. Ook is het mediabedrijf eigenaar van streamingdienst HBO Max, bekend van series als Game of Thrones.

Paramount bezit onder meer MTV en Nickelodeon en is mede-eigenaar van streamingdienst SkyShowtime. Het bedrijf is daarnaast bekend van films als Titanic, Shrek en Gladiator en van filmreeksen als Transformers, Mission: Impossible en Star Trek.

Trump

Als de overname doorgaat, komt nieuwszender CNN ook in handen van Paramount, dat geleid wordt door David Ellison. Hij is de zoon van techmiljardair Larry Ellison, die op zijn beurt weer nauwe banden heeft met president Trump.

Trump heeft CNN herhaaldelijk fel bekritiseerd vanwege de kritische berichtgeving over hem. Eind vorig jaar zei hij dat het wenselijk zou zijn als de nieuwszender zou worden verkocht aan Paramount. Eerder noemde hij de leiding van CNN corrupt en incompetent.

Hoewel de mededingingsautoriteit nu heeft aangegeven geen bezwaren te hebben, wordt de overname nog steeds onderzocht door andere toezichthouders. Zo moet de Europese Commissie de deal nog beoordelen voordat die definitief kan doorgaan. De EU wil uiterlijk begin volgende maand uitsluitsel geven.

Schoenontwerper Jan Jansen is op 85-jarige leeftijd overleden, meldt een vriend van de familie aan persbureau ANP. Jansen stond bekend als een van de meest vernieuwende modeontwerpers en ontving daarvoor verscheidene prijzen.

Zijn schoenen werden nationaal en internationaal geroemd. Ze vielen op door hun materialen, kleuren en ontwerpen.

Jan Jansen werd in 1941 geboren in Nijmegen. Zijn vader werkte in een schoenenfabriek. Daar zette de ontwerper zijn eerste stappen in het vak.

Op zijn negentiende ontwierp hij zijn eerste schoen, die hij 'Me' noemde. In 1964 opende hij een klein atelier in Amsterdam waar hij schoenen met de hand maakte. Daarna groeide hij uit tot een van de beroemdste Nederlandse schoenenontwerpers met creaties zoals de Bamboeschoen, waarbij hij bamboe gebruikte in de hak. Die schoen was zijn favoriet omdat hij in 1973 daarmee de wereldpers haalde.

Modejournalist Lisa Goudsmit schreef in 2013 het boek De schoen van Jan Jansen en maakte ook een tentoonstelling over zijn werk. Ze omschrijft hem tegen de NOS als "een ontzettend lieve, hartelijke, geduldige, creatief geniale man". Ook noemt zij hem "een man met pretoogjes. Daar moest ik meteen aan denken eigenlijk."

Gekopieerd

Jansens grote inspiratiebron was zijn vrouw en muze Tonny. Over haar zei hij: "Originaliteit is mijn kracht, ik werk altijd op mijn intuïtie. Maar Tonny, die ziet precies welke ontwerpen het goed gaan doen in de markt."

Jansens schoenen waren ook commercieel een succes. Dat had ook een keerzijde, want veel van zijn ontwerpen werden gekopieerd door grote modehuizen. "Ik ben misschien wel de meest gekopieerde schoenenontwerper ter wereld", zei Jansen in een interview.

Goudsmit noemt de ontwerpen van Jansen "een soort lopende kunstwerken" die zich bevinden "op het snijvlak van mode, kunst en design. Ze waren een vorm van toegepaste kunst, maar ook gebruiksvoorwerpen. Zijn schoenen liepen ook gewoon heel lekker".

Volgens de Nederlandse ontwerper moeten schoenen niet alleen mooi zijn, maar ook functioneel. "Op een schoen moet je kunnen lopen. Binnen die beperking probeer ik altijd om iets te maken dat nog nooit door iemand anders is gedaan", staat op zijn site.

Volgens Goudsmit had Jansen altijd oog voor het ergonomische karakter van schoenen. De Woody, Jansens moderne variant op de Nederlandse klomp, groeide uit tot een van zijn bekendste ontwerpen. "In de jaren 70 heeft menig kind daar op gelopen. Mensen kwamen nog heel vaak naar hem toe om te zeggen dat ze vroeger op die klompjes hebben gelopen.

Goudsmit was gastcurator van een tentoonstelling in Museum Jan in Amstelveen over de carrière van Jansen, die ruim zestig jaar besloeg. In die tijd ontwierp hij ruim 4000 schoenen. Een natuurlijke opvolger in de ontwerpwereld ziet Goudsmit niet meteen: "Ik zou niet willen zeggen: iemand neemt het stokje over. Hij was echt uniek in zijn soort. Ik denk niet dat je hem zo makkelijk kan opvolgen".

Jan Jansen overleed thuis in Amsterdam aan de gevolgen van kanker.

David Hockney geldt als een van de meest toonaangevende kunstenaars van de twintigste eeuw; zijn werk wordt geroemd door velen en is verkocht voor recordbedragen. De Britse kunstenaar is gisteren overleden op 88-jarige leeftijd, maakte zijn agent vandaag bekend.

Wereldwijd is met droefenis gereageerd op zijn dood en wordt vol lof over hem gesproken. De Britse omroep BBC stelt dat "de wereld wat van zijn kleur heeft verloren" en ook de Britse premier Starmer is bedroefd over het overlijden van de kunstenaar, "wiens levendige, direct herkenbare werk generaties kunstenaars heeft beïnvloed".

Zijn werk was zeer karakteristiek. Velen zullen de schilderijen van landschappen of zwembaden herkennen, zoals het voor 90 miljoen dollar verkochte Portret van een kunstenaar of het werk Een grotere plons. Het zijn enkele van de vele werken die Hockney maakte in de Amerikaanse staat California, waar hij lange tijd woonde.

Hockney groeide op in Bradford in het Britse graafschap West Yorkshire en stond tijdens zijn studietijd op het Bradford College of Art al bekend als veelbelovend student. Gedurfd was hij ook; al voordat homoseksualiteit in 1967 gelegaliseerd werd in het VK maakte de homoseksuele Hockney al een werk geïnspireerd op een gedicht over de liefde tussen twee mannen.

Na zijn afstuderen in 1962 vertrok hij naar Californië. Daar begon hij met het werken met heldere acrylverf in plaats van de olieverf die hij voorheen gebruikte. Dat Hockney tijdens zijn leven veel werken van zwembaden maakte is volgens de BBC niet verwonderlijk, omdat die in California "geen luxe, maar gewoon een onderdeel van het dagelijks leven waren."

De kunstenaar was gefascineerd door helder licht, architectuur, landschappen en bewegend water. Volgens kunsthistoricus en mediamaker Cathelijne Blok keek Hockney heel goed naar de wereld om hem heen, en wist hij die op indrukwekkende wijze te vatten in een vlak, het uiteindelijke kunstwerk.

Blok legt uit dat het werk van Hockney weliswaar kenmerken heeft van pop art, maar dat hij daar zelf van wilde wegblijven. "Maar als je kijkt naar zijn werk, dan schuurt het tegen die stijl aan, als je kijkt naar de symbolen de teksten en kleuren. Het spel van licht en kleur, daar staat hij om bekend."

Volgens haar heeft Hockney met zijn werk en de veelzijdigheid ervan ruimte gemaakt voor nieuwe kunstenaars. "Als je kijkt naar nieuwe generaties, dan zie je dat zij naar Hockney hebben gekeken."

Een deel van het werk dat hij in de jaren 60 en 70 maakte werd onlangs tentoongesteld in het Kunstmuseum in Den Haag. "Een vriend van Hockney had hem aangespoord om werk te maken dat dichterbij hem lag", vertelt Thijs de Raedt, hoofd collecties & presentaties van het museum. "Vanaf dat moment richtte de kunstenaar zich op zijn omgeving en "begon hij heel goed te kijken en grote, monumentale portretten te maken", zegt De Raedt.

Hij vindt het portret van Hockneys ouders uit die tentoonstelling het indrukwekkendst. "Daar komt veel in samen. Omdat hij dat zo goed wilde doen, heeft hij het meermaals opnieuw gemaakt. Je ziet dat hij het traditionele wist te verbinden met het moderne." De Raedt wijst op het gebruik van kleuren en lijnen, dat nu nog steeds "heel erg aanspreekt".

Net als De Raedt noemt Blok dit een van haar favoriete werken. Daarnaast roemt ze de kunstenaar om zijn foto's en werken die hij tijdens de covidpandemie in het Franse Normandië maakte. "En ik heb een zwak voor alles waar hij zijn hondjes heeft afgebeeld. Daar zit ook een knipoog in."

Volgens De Raedt zal Hockney voortleven als kunstenaar die erin slaagde om gangbare thema's, zoals portretten en landschappen, op een moderne en relevante manier steeds opnieuw tot leven te wekken. "Al die jaren is hij relevant geweest en heeft hij zich opnieuw weten uit te vinden, tot techniek aan toe. Het was een kunstenaar die er steeds weer in slaagde om op basis van experiment zichzelf te vernieuwen, besluit De Raedt.

Daar sluit Blok zich bij aan. "Hij deinsde niet terug voor nieuwe manieren om zichzelf te vernieuwen. En door die honger van hem, het gebruiken van nieuwe technieken en methodes, is hij zelf jong gebleven."

De Britse kunstenaar David Hockney is gisteren op 88-jarige leeftijd in zijn slaap overleden. Hij kampte al jaren met gezondheidsproblemen als gevolg van een beroerte die hij in 2012 kreeg. Hij gold als een van de meest toonaangevende hedendaagse kunstenaars. Zijn publicist zegt dat Hockney vredig thuis is gestorven.

Hockney was onder meer bekend van zijn werk Portret van een kunstenaar (zwembad met twee figuren) dat in 2018 werd verkocht voor 90 miljoen dollar. Het was het hoogste bedrag dat ooit voor het werk van een nog levende kunstenaar was betaald. Ook zijn werk Een grotere plons, dat hij in 1967 maakte, staat bekend als een meesterwerk.

Zijn werk is tentoongesteld in onder meer het Museum Boijmans van Beuningen, het Tate Britain in Londen en Museum Ludwig in Keulen. Momenteel loopt er een expositie van Hockney in een kunstgallerie in Londen, de Serpentine North Gallery. Een deel van zijn werk is in bezit van particulieren.

Californië

Hockney werd geboren in het noorden van Engeland en heeft in dat land een kunststudie gedaan, maar woonde het grootste deel van zijn leven in het zuiden van Californië.

Nadat zijn moeder in de jaren 90 was overleden, verhuisde hij samen met zijn partner terug naar het Verenigd Koninkrijk. Hij woonde ook korte tijd in Normandië, waarna hij in 2023 terugkeerde naar Londen.

De Brit kwam tijdens zijn studietijd op 23-jarige leeftijd uit de kast en hintte in verschillende werken subtiel op homoseksuele relaties. Zo maakte hij al voordat homoseksualiteit gelegaliseerd werd in het VK een werk geïnspireerd op een gedicht over liefde tussen twee mannen.

De kunstenaar was groot liefhebber van roken en uitte zich meermaals tegen een verbod op roken in pubs en restaurants. In 2019 zat hij een halfuur vast in een hotel in Amsterdam waar hij was voor een aan hem gewijde tentoonstelling in het Van Gogh Museum. Na zijn bevrijding snakte hij naar eigen zeggen naar een sigaret.

De expositie Hockney - Van Gogh: The Joy of Nature in het Van Gogh Museum ging over de invloed van Van Gogh op het werk van de Britse kunstenaar. Beide kunstenaars schilderen het landschap, gebruiken felle kleuren en een bijzonder perspectief.

Vorig jaar was in de Fondation Louis Vuitton in Parijs nog een overzicht te zien van Hockneys werk van de afgelopen 25 jaar. Die bracht hij hoofdzakelijk door in Yorkshire, Normandië en Londen. Hij maakte portretten van familie, vrienden en zichzelf en zette dat op het doek en via een app op de iPad. Meerdere schilderijen waren in bruikleen van het Tate in Londen.

Bezoekers konden ook recent werk van hem zien uit 2023 en 2024. After Munch: Less is Known than People Think en After Blake: Less is Known than People Think waren geïnspireerd op de kunstenaars Edvard Munch en William Blake. In deze twee werken kwamen astronomie, geschiedenis en spiritualiteit samen, aldus Hockney zelf, die betrokken was bij de expositie in Parijs.

Hockney laat zijn partner Jean-Pierre Gonçalves de Lima na, beter bekend als JP, met wie de kunstenaar ruim veertig jaar samen was. Ze leerden elkaar eind jaren 70 kennen, waarna JP zijn vaste partner en later ook zijn studio-manager werd.

Nieuwsuur sprak Hockney in 2019:

De Amerikaanse popster Ariana Grande heeft bezwaar gemaakt tegen het gebruik van haar muziek bij een video over het strenge migratiebeleid van de regering-Trump. In die video, die door het Witte Huis is geplaatst op TikTok, zijn federale agenten te zien die mensen arresteren en boeien terwijl het nummer Bye van Ariana Grande klinkt.

"Gebruik mijn muziek alstublieft nooit in verband met deze barbaarse, onmenselijke, gruwelijke onzin", schreef de artiest volgens persbureau Reuters in een comment bij de post. Een woordvoerder van Grande bevestigt dat Grande die reactie heeft geplaatst, maar dat die "om wat voor reden dan ook" niet meer zichtbaar is. De eigenaar van een TikTok-account kan reacties verwijderen.

Het team van Grande probeert de muziek bij de video verwijderd te krijgen.

Rechtszaken aangespannen

Een woordvoerder van het Witte Huis heeft intussen gereageerd op de kritiek van Grande. "We zeggen het nog één keer: wat werkelijk barbaars, onmenselijk en gruwelijk is, zijn de criminele illegale vreemdelingen die onschuldige Amerikaanse burgers hebben verwond en vermoord", aldus Witte Huis-woordvoerder Abigail Jackson.

Het is niet voor het eerst dat Ariana Grande zich kritisch uitlaat over Trump. In 2025 deelde ze een post op Instagram waarin ze mensen die op Trump hadden gestemd vroeg of hun leven er beter op was geworden sinds hij aan de macht is.

Grande is ook niet de eerste artiest die zich beklaagt over het gebruik van haar muziek door de regering-Trump. Onder anderen Neil Young, John Fogerty, Phil Collins, ABBA, Panic At The Disco en de nabestaanden van Leonard Cohen, Tom Petty en Prince hebben daarover bezwaar gemaakt, en sommigen van hen hebben rechtszaken aangespannen.

De documentaireserie De Afhaalchinees: Thuisbezorgd van Qian van Binsbergen heeft de prestigieuze Zilveren Nipkowschijf gewonnen. De documentaireserie van Omroep Zwart is het vervolg op De Afhaalchinees uit 2023 en gaat over de gevolgen van adoptie.

"Bij het blootleggen van fraude en kinderhandel is de documentaire vernietigend over de Nederlandse overheid, die decennialang zozeer het adoptiesprookje was toegedaan dat ze alle rode vlaggen negeerde", stelt de jury onder meer over De Afhaalchinees: Thuisbezorgd.

"De aflevering over seksueel misbruik gaat het diepste", zegt de jury, die bestaat uit tv-recensenten en mediajournalisten. "Dapper en indrukwekkend is dat Van Binsbergen zichzelf daarbij niet ontziet. Adoptiekinderen zijn vaak prooi voor pedofielen, doorgaans uit de zeer nabije omgeving."

Vorige maand won Van Binsbergen met de documentaireserie al een Tegel, de belangrijkste journalistieke prijs, in de categorie Achtergrond. Het eerste seizoen van De Afhaalchinees werd in 2024 ook genomineerd voor een Zilveren Nipkowschijf.

"Het is nogal wat om zoveel erkenning te krijgen voor ons werk", zei Van Binsbergen. Ze kreeg de prijs, met de rest van het team, uitgereikt in Het Ketelhuis in Amsterdam, door juryvoorzitters Vincent Bijlo en Renate van der Bas.

'Waarom gaat adoptie nog door?'

Voor de serie ging Van Binsbergen naar China in de hoop haar familie te ontmoeten. "Daar sta je dan in fucking China. Het enige wat ik voel is verdriet dat ik hier niet terecht ben gekomen en in Nederland ben opgegroeid", is bijvoorbeeld te horen in de serie.

Het geeft Van Binsbergen een "dubbel gevoel" om zoveel erkenning voor de serie te krijgen, zegt ze, omdat er voor geadopteerden sinds het eerste seizoen wettelijk gezien heel weinig is veranderd. "Er is nog steeds geen volledige inzage in adoptiedossiers zonder toestemming van de adoptieouders", geeft Van Binsbergen als voorbeeld.

De programmamaakster is niet van plan om nog meer series over adoptie te maken. "Ik zou nog makkelijk twee seizoenen over adoptie en de gevolgen daarvan kunnen maken, maar ik denk echt dat dat mij als mens en maker kapot zou maken. We hebben zes uur aan televisie gemaakt over dit onderwerp. Hoezo gaat adoptie nog steeds door met de kennis van nu?"

Andere genomineerden dit jaar waren Hila voorbij de Taliban (AVROTROS) en Wakker in Paraguay (VPRO). De NTR-serie Het Verhaal van Nederland kreeg de speciale vermelding en het NOS Jeugdjournaal nam de Ere Zilveren Nipkowschijf in ontvangst. Vorige maand werd in de talkshow Eva bekendgemaakt dat het programma de oeuvreprijs zou krijgen.

Zilveren Reissmicrofoon

In Amsterdam werd ook de Zilveren Reissmicrofoon uitgereikt, de prijs voor beste radioprogramma of podcast. De prijs is vernoemd naar Eugen Reisz, de ontwikkelaar van de radiomicrofoon. De onderscheiding ging dit jaar naar de NTR-podcast De Rolverdeling van Sara de Monchy over achtstegroepers tijdens de repetities voor de eindmusical. Ze vraagt zich af wat hun musicalrol zegt over hun rol in het echte leven.

De jury noemt de zesdelige podcastserie "van grote maatschappelijke relevantie". "De jury is onder de indruk van hoe dichtbij de maker bij de hoofdpersonen is gekomen, en dat in een leeftijdscategorie waarbij dat extra moeilijk is."

Ook de BNR-podcast Boekestijn en De Wijk en NOS Sport-podcast Mino's Imperium waren genomineerd. AT5-podcast De Vondeling kreeg de speciale vermelding en radiomaker Stefan Stasse de Ere Zilveren Reissmicrofoon.

Na populaire reünie-concerten van de originele K3 en boyband MainStreet is het nu aan Nederlands eerste en enige popgroep die ontstond uit het televisieprogramma Starmaker om terug te gaan in de tijd. Na een kwart eeuw staat K-otic vandaag en morgen voor duizenden fans op het podium in TivoliVredenburg in Utrecht.

Voor zanger Stefan de Roon (47) uit Waalwijk voelen de reünieconcerten als een trip down memory lane. "Ik ben weer 21 jaar", zegt hij tegen Omroep Brabant.

Samen met zes andere leden werd hij in 2001 in het realityprogramma gekozen tot lid van wat de nieuwste popsensatie van het land moest worden. Het bleek een gouden formule: hun single Damn I Think I Love You kwam in 2001 binnen op nummer één en er werden meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Debuutalbum Bulletproof werd met bijna 240.000 verkochte exemplaren dubbel platina en het best verkochte album van dat jaar.

Hun debuutsingle werd een grote hit:

Samen met andere kandidaten kwam De Roon als "schutterige Brabantse jongen, geboren en getogen in Waalwijk" terecht in het voormalige Big Brother-huis. "Ik kwam daar en je zit daar met zijn twaalven, elke dag camera's en een uitzending. Na anderhalve milliseconde hadden wij al geen erg meer in alle camera's en waren we gewoon een stelletje ongeleide projectielen die een moppie gingen zingen."

Niet meer over straat

Dagelijks keken tot wel een half miljoen jongeren naar het programma. Pas na afloop beseften de groepsleden hoe populair ze waren. "Een signeersessie waarvan wij dachten: daar komt geen hond op af, moest worden afgeblazen omdat er duizenden mensen kwamen."

Ook in het dagelijks leven konden ze niet meer ongestoord over straat. "Ik weet nog dat ik met mijn toenmalige vriendin vrij was en ik ging zwemmen. Stonden er ineens veertig mensen rond mijn handdoek. Ja, dat was wel heel bizar."

Toch was het succes van K-otic van korte duur. In 2003 viel de band uit elkaar. De Roon was daarna een tijdlang eigenaar van een muziekschool, maar viel naar eigen zeggen in een zwart gat. Daarna ging hij werken als orderpicker bij een winkel. "Dat was wel even een beetje een deceptie. Maar daar leer je ook van en ik had toen echt wel structuur nodig."

Als vanouds

Omdat het 25 jaar geleden is dat K-otic werd geboren, ontstond het idee voor een reünie. "Wij hadden zoiets: dit moeten we gaan doen", zegt De Roon. Het eerste concert was binnen een half uur uitverkocht.

"We zijn echt een familietje, we hebben echt iets bijzonders meegemaakt dat we alleen met elkaar kunnen delen. Het voelt weer als vanouds, het klopt gewoon weer en dat is heel erg fijn."

Arnhem is dit jaar de gaststad van 3FM Serious Request. Het Glazen Huis komt eind december in de Gelderse hoofdstad te staan, is bekendgemaakt door NPO 3FM.

Vanuit het Glazen Huis maken dj's een week lang radio en worden in het hele land acties georganiseerd om geld in te zamelen voor een goed doel.

Vorig jaar werd met 3FM Serious Request een recordbedrag van 18,4 miljoen euro opgehaald voor Spieren voor Spieren. In de maanden daarna kwam daar nog ruim 400.000 euro bij.

Week voor kerst

Het goede doel van dit jaar is de Nederlandse Brandwonden Stichting. Met de opbrengst wordt bijgedragen aan de realisatie van een nieuw brandwondencentrum in Beverwijk voor kinderen met ernstige brandwonden.

3FM Serious Request vindt traditiegetrouw plaats in de week voor kerst. Vanuit het Glazen Huis wordt een week lang radio gemaakt en worden acties in het hele land ondersteund om geld in te zamelen voor het gekozen goede doel.

De politie Amsterdam heeft een man opgepakt die ervan wordt verdacht de zoon van Parool-columnist Yesim Candan met een kettingslot verwond te hebben.

De 35-jarige man uit Amstelveen werd vandaag opgepakt, meldt de politie. De minderjarige zoon van Candan werd vorige week dinsdag onder een tunneltje aan de Parnassusweg in Amsterdam-Zuid belaagd door een man op een scooter. Die sloeg hem op zijn bovenlijf met een zwaar kettingslot en reed vervolgens weg.

Verhoord

De verdachte zit vast en wordt verhoord. De politie onderzoekt of er een verband is met een column die Candan schreef na agressie tijdens een voetbalwedstrijd tussen amateurclubs AFC en De Dijk. Na publicatie van de column ontving Het Parool een dreigbrief waarin ook haar zoon werd genoemd.

Candan laat in Het Parool weten opgelucht te zijn door de aanhouding. "Ik ben zo blij. Ik heb amper geslapen sinds het gebeurd is. De afgelopen week heb ik veel steun gevoeld van de politie, die zich heel hard heeft ingezet om hem te pakken. En ook van burgemeester Halsema, die mij vanochtend nog heeft gebeld."

Steun Halsema

In haar column schreef Candan over een groep jongens van De Dijk die na het toekennen van een penalty aan AFC op een vrouwelijke scheidsrechter afstormden en haar uitmaakten voor "kankerlijer". Dat zou volgens Candan meer zijn dan een losstaand incident. "Dit gaat over iets groters: over respect, opvoeding en de manier waarop jongens leren omgaan met autoriteit en met vrouwen. En ja, het schuurt om dit te benoemen, maar de tegenpartij was een multicultureel team."

"Dat zegt op zichzelf niets over normen of gedrag. Juist daarom is het zo tragisch wanneer een groep jongens zich op deze manier gedraagt tegenover een vrouwelijke scheidsrechter, want daarmee bevestigen ze precies de vooroordelen en stigma's waar biculturele jongeren al jaren tegen vechten. Dat is niet alleen schadelijk voor het voetbal, maar voor alle jongeren met dezelfde achtergrond."

Halsema nam het direct na de mishandeling op voor Candan en noemde de mishandeling op sociale media "afschuwelijk en onverteerbaar". "In haar column pleit Yesim Candan voor respect en fatsoen. In plaats daarvan wordt haar zoon mishandeld, mogelijk om de moeder het zwijgen op te leggen."

Het Italiaanse ministerie van Cultuur heeft een dure fout gemaakt met een taxatie. Het schilderij Madonna en kind van een anonieme meester uit de Italiaanse regio Emilia-Romagna werd per ongeluk veel te jong geschat. Het schilderij kwam volgens de experts van het ministerie uit 1850, maar na restauratie bleek het schilderij uit 1350 te komen.

De waarde van het schilderij is daardoor aanzienlijk hoger dan aanvankelijk werd gedacht. Het werk werd oorspronkelijk getaxeerd rond de 38.000 euro, maar de waarde ligt volgens internationale experts waarschijnlijk ruim boven de half miljoen euro, schrijft de Italiaanse krant Corriere della Sera.

3 in plaats van 8

In 2020 gaf het Italiaanse ministerie toestemming om het schilderij uit te voeren naar Zwitserland. De exportvergunning werd goedgekeurd omdat experts dachten dat het kunstwerk maar van "weinig belang" was. De experts lieten zich daarbij leiden door de inscriptie op de achterkant: geschilderd door Alfonso Martorelli Fiori, Bologna in 1850.

Na restauratie bleek dat de acht in het jaartal 1850 eigenlijk een drie was en dat het kunstwerk is geschilderd door een onbekende artiest die ook bekendstaat als Maestro van 1302. Veilinghuis Christie's schatte de daadwerkelijke waarde tussen de 300.000 en 580.000 euro.

Hoger beroep afgewezen

Italië probeerde via de rechtbank het kunstwerk terug te krijgen, maar dat lukte niet. De Raad van State oordeelde in hoger beroep dat de Italiaanse regering te laat handelde: de overheid probeerde een vergunning die in 2020 was afgegeven pas in 2023 in te trekken.

De wettelijke termijn voor het intrekken van een certificaat is twaalf maanden. Daardoor blijft het schilderij in bezit van een particulier bedrijf in Zwitserland, schrijft de Italiaanse zender Rai Uno. Het schilderij mag nu geveild worden.

Ophef

In Italië leidde de zaak tot een bredere discussie over het vermogen van de bevoegde partijen om "de historische en artistieke waarde van kunstwerken correct vast te stellen, vóór deze Italië mogen verlaten", schrijft de Italiaanse krant La Nuova.

De parlementsoppositie eist dat eigen bezit beter beschermd wordt. "We zijn niet alleen een kunstwerk van onschatbare waarde kwijtgeraakt, maar we zijn ook getuige geweest van een inefficiënte en chaotische aanpak door de verantwoordelijke autoriteiten", zei parlementariër Vincenza Aloisio.

Zo groot als op het hoogtepunt wordt het nog niet, maar na ruim 20 jaar keert jongerenevenement Megafestatie terug.

Het evenement is volgend jaar juli in de Jaarbeurs in Utrecht en gaat twee dagen duren. Dat is een stuk korter dan de negen dagen van de oorspronkelijke Megafestatie, die tussen 1993 en 2004 werd gehouden in juli. Daar kwamen jaarlijks tussen de 70.000 en 180.000 bezoekers op af.

Oprichter Jan Morriën, die als PR-chef bij Veronica werkte, had in de jaren negentig de visie om een soort Huishoudbeurs voor jongeren op te zetten en slaagde daar goed in. Het was, zoals Trouw in 1993, schreef "een plek waar producenten hopen contact te kunnen krijgen met de 'nieuwe rijken'". Ook defensie stond er, in de hoop om jongeren te trekken.

Of jongeren door hadden dat het zo'n commercieel evenement was, was maar de vraag. Die vonden het vooral "cool" om allerlei dingen te kunnen doen. Een kleine greep uit het programma: internet uitproberen, condooms om dildo's doen bij de stand van stichting soa-bestrijding en een fotoshoot bij een van de modellenagentschappen op de beurs.

'Weerspiegeling van wat jongeren bewoog'

"Het was een weerspiegeling van wat jongeren toentertijd bewoog. Er was Nintendo en ze konden internet uitproberen, wat net opkwam", zegt Marko van Kampen op NPO-radiozender Sterren NL.

Van Kampen nam de rechten van Morriën over en organiseert de komende editie. "Voor heel veel jonge mensen was het hun eerste festivaluitje. En heel veel gingen dan alleen met de trein. NS reed volgens mij zelfs met een aangepaste dienstregeling."

De landmacht was altijd aanwezig met spectaculaire installaties. Zo konden jongeren een tijdelijke toren op het parkeerterrein beklimmen en ervanaf tokkelen. Saillant detail: toen tijdens de editie van 1998 een massale vechtpartij uitbrak, hielpen vijftig mensen van de landmacht die er toch waren om de rust terug te laten keren.

Optredens

Maar meestal bleef het rustig: er waren kermisattracties zoals achtbanen, mensen konden lasergamen, nieuwe Playstation-spellen uitproberen en bijvoorbeeld een nepgitaar bespelen in een videospel van rockgroep Aerosmith.

Ook traden veel toentertijd bekende artiesten er op, zoals 2 Brothers on the 4th Floor, Acda en De Munnik, Jody Bernal, Replay en Close II You.

Drie jaar lang werd ook op tv-station Veronica Megafestatie TV uitgezonden, waarbij presentatoren Danny Rook, Jennifer de Jong en Tatum Dagelet jongeren op de hoogte brachten van wat er op het evenement gebeurde.

Te weinig sponsors

In 2002 trok de landmacht zich terug als grote sponsor omdat het te veel geld kostte en te weinig opleverde. Het betekende een einde aan de stormbaan buiten en een hele hal vol activiteiten. Ook andere standhouders trokken zich terug, volgens de organisatie "vanwege de slechte economie". Het bezoekersaantal liep terug en de editie van een jaar later bleek de laatste: er waren te weinig sponsoren om het evenement nog te kunnen houden.

Van Kampen gaat het nu weer proberen met een vernieuwde opzet. "Vergeet wat je weet uit de nineties. Dat was heel schattig, maar wij zijn echt bezig met een nieuwe invulling. Je kunt niet meer met Nintendo en internet aankomen." Volgens hem komen er "dikke experiences" en "gekke dingen die je kunt instagrammen en tiktokken" en worden "dingen aangeboden die ze online tof vinden".

De nieuwe editie is volgend jaar op 10 en 11 juli in de Jaarbeurs en mikt op jongeren van tussen de 16 en 25 jaar.

Het meest succesvolle nummer van 2025 in Nederland is bekend: Echte liefde is te koop van Samuel Welten (19) heeft de Buma Award Nationaal gewonnen. Dat lied schreef Welten deels zelf. Alleen al op Spotify is het nummer ruim 58 miljoen keer beluisterd.

De muziekprijzen werden maandagavond uitgereikt in het Internationaal Theater Amsterdam. De componisten en tekstschrijvers van de meest gedraaide en bestverkochte singles van 2025 kregen de Buma Awards Nationaal en Internationaal.

Internationaal was dat het nummer Luther van Kendrick Lamar en SZA, dat mede is geproduceerd door de Nederlandse Roselilah. De in Utrecht geboren producer won er in februari ook al een Grammy mee. Op Spotify heeft dit nummer ruim 1,5 miljard streams.

Geëerd

Tijdens de Buma Awards worden componisten, tekstdichters en hun muziekuitgevers geëerd met prijzen in verschillende categorieën. Zo kreeg de band Di-rect de Buma Lifetime Achievement Award. In maart won Di-rect ook al de Edison Pop Oeuvreprijs.

Dit is het prijswinnende nummer van Samuel Welten:

De top 20 Nationaal wordt, net als vorig jaar, gedomineerd door Nederlandstalige nummers. Zo staat Ik zing van Zoë Livay en Snelle op de tweede plek. Ook onder meer Lotje van de Utrechtse studentenvereniging U.V.S.V./N.V.V.S.U., Ga dan van Roxy Dekker en Beetje van mij van Antoon zijn in de ranglijst te vinden. Een niet-Nederlandstalig nummer dat hoog eindigde was bijvoorbeeld C'est la vie van Claude.

De juryprijzen waren eerder al bekend. Zo ging de Buma Gouden Harp naar Maykel Piron, medeoprichter van het dance-label Armada Music. Afgelopen weekend vertelde Piron daar meer over in NOS Met het Oog op Morgen. De Lennaert Nijgh Prijs voor beste tekstdichter was voor Sef.

Terug in de tijd

Vorig jaar won het nummer Terug in de tijd van Yves Berendse een Buma Award. In 2024 werd dat lied in Nederland het vaakst gestreamd en gedraaid op de radio.